Agla Snorradóttir

Jæja, þá er maður kominn á flug í náminu, situr við og "föndrar" í Marcomedia Flash Mx og les svo alls konar fræðigreinar og vefsíður með slíku efni, sem og að spá í það hvernig hægt er að kenna þetta í grunnskólanum. Ég ætla ekki að fara út í þá sálma hér að sinni, hef skrifað um það fyrr hér á blogginu. En ef þú hefur áhuga að sjá fyrstu æfinguna mína í flashinu þá er hún hér.

Góðan daginn gott fólk. Í náminu mínu benti kennarinn minn Torfi Hjartarson okkur á afar gott myndband sem segir frá samvinnu kennara annars vegar og vinnu með nemendum hins vegar við gerð rafræns efnis. ,, Electric December á Teachers´ TV segir frá heillandi samstarfi listamanna, margmiðlunarhönnuða, kennara og skólabarna um skapandi vinnu að rafrænu dagatali til birtingar á vef. Unnið er með Flash, kvikmyndagerð, leikræna tjáningu svo að eitthvað sé nefnt. “ Í þessu myndbandi var margt sem mér fannst bæði áhugavert og lærdómsríkt, þarna er ekki farin íslenska leiðin að byrja og sjá svo til hvernig þetta gerir sig, þ.e.a.s. verkefnið. Skil á verkinu var í desember og kennararnir, teymið vann undirbúninginn í júní og byrjaði þá að kynna nemendum hvað átti að gera, þannig að vinnuferlið er langt. Mér fannst líka áhugavert að sjá hvað amk á myndbandinu hvað hver kennari virtist þurfa að sinna fáum nemendum í einu, ég taldi mest 6 í verklegri vinnu, en meira var þó í kynningarkennslustun...

Í dag kom besti bekkur í heimi, 10. bekkur , mér á óvart. Í tilefni dagsins voru þau búin að baka kökur, skreyttar og með kertum. Síðan þegar ég kem inn úr fríminútum þá standa þau öll og syngja afmælissönginn ..... maður verður bara orðlaus... þau eru frábærust af öllum. Takk krakkar fyrir mig, þið eruð bara frábær.............

Jæja, þá er komið að því að fara að vinna í verkefnum annarinnar. Nú er ég í kúrsinum, Margmiðlun til náms og kennslu . En þar stendur um námið að "nemendur vinna ýmis smærri valverkefni en leggja að jafnaði mesta áherslu á eitt margmiðlunarverkefni unnið í Mediator frá Matchware, Flash frá Macromedia, vefsíðugerðarforritum eða með öðrum hætti. Af stærri verkum hafa sum verið drög sem hafa verið unnin áfram sem lokaverkefni á námsbrautinni með útgáfu á vegum höfunda eða annarra aðila í huga. Önnur stærri verk hafa fjallað um aðskiljanlegustu efni og oftast verið skilað á geisladiskum þó að skil á vef færist í vöxt. Af smærri verkefnum má nefna að nemendur hafa stundum spreytt sig á hringmyndagerð, gerð hreyfimynda með leirkörlum, raddsettu leiðbeiningarefni um notkun hugbúnaðar og gerð minni skjásýninga af margmiðlunartoga auk ýmiss konar úttekta og athugunarefna. Vinnu með hljóð og myndgerð er gefinn sérstakur gaumur og nemendur fá leiðsögn við hljóðvinnslu, tökur og myndklipping...

Hér má sjá nokkrar yfirlitsmyndir frá Bett, vonandi sést hvað þetta var stórt og hvað það var margt fólk.

Stuttu eftir að ég byrjaði aftur í formlegu námi í Kennó skildi ég að nemi í tölvu- og upplýsingamennt yrði að fara að minnsta kosti einu sinni á Bett. Ég hafði nú aldrei heyrt um sýninguna fyrr svo ég vissi ekki hvað var verið var að tala um, en eftir að hafa skoðað heimasíðu Bett hélt ég að ég vissi eitthvað. Við, Bláskógabyggðarstöllurnar , ákváðum því að fara og líta dýrðina augum. Ekki varð ég fyrir vonbrigðum, mikið að skoða og tveir dagar duga varla til að kynna sér almennilega allt sem var til sýnis. Í þessum pisli ætla ég að hafa allar vefslóðir sýnilegar ef einhver hefur áhuga á að prenta þetta út og skoða síðar. Sýningin var í Olympíahöllinni í London. Tveir stórir sýningarsalir, með svölum og fyrirlestrasölum. Við stöllurnar reyndum að fara skipulega í gegnum svæðið, kíktum á það sem okkur þótti áhugavert og létum líka undan áköfum og áhugasömum starfsmönnum fyrirtækja að hlusta á hvað þeir hefðu skemmtilegt, gagnlegt og gott fram að færa. Það höfðaði stundum til manns. Fy...

Lærimeistari minn, Salvör , notaði svona myndbandsvinnu á Moggablogginu sínu og ég varð auðvitað að prófa það líka. Þetta er unnið í Jumpcut . Ég var svolitla stund að átta mig á hvernig þetta vann. Myndirnar voru dálitla stund að hlaðast inn á kerfið en ég fiktaði ekki mikið við möguleikana á að vinna með myndirnar og myndbandsbrotið.

Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir þau gömlu. Áramótin voru hefðbundin, gestir í mat hjá okkur, farið á brennuna upp í hverfi, horft á skaupið í sjónvarpinu, skotið upp flugeldum og "brennan" okkar í arinstæði út í garði! Hefðbundnar brennur við sveitabæi lögðust niður fyrir nokkrum árum þegar að reglur og gjald, nokkir tugir þúsunda, var sett á slíkar brennur auk nokkurra leyfa, lögreglan, tryggingar, sveitarstjórn og etc..... sem sækja þarf um leyfið hjá. Hér á bæ hafði þá verið vegleg eigin áramótabrenna í rúm 50 ár. En nú er þessum þætti sveitanna lokið, ekki bara á þessum bæ heldur öllum í kringum okkur, vegna reglugerða. En af hverju var reglugerðin sett??? Það er mikill sjónarsviptir af þessum þætti. En nú er nýja árið framundan og bara spennandi hlutir í uppsiglingu. Fríið er svo brátt á enda og rútína hversdagleikans tekur við. Hækkandi sól og hægt að hlakka til næstu tilbreytingar. Hafið það sem allra best. Góðar stundir.

Jæja, þá er lærimeistari minn, Salvör , búinn að finna nýtt leikfang fyrir mig, nú get ég leikið mér að breyta myndum. En þetta er sama myndin tekin í fínu veðri á jóladag. Vildi gjarnan deila þessu með ykkur en hér er hægt að setja alls kona krúsindúllur á myndir og föndra við þær en hérrr læt ég fylgja með þessa einu mynd sem ég breytti á tvo vegu annars vegar sem rigninga mynd og hina sem snjókornamynd. Skemmtilegt. Ég gleymdi mér í nokkur tíma yfir þessu.

Kæru vinir og vandamenn og allir hinir sem kíkja á bloggið. Nú kemur pínulítið persónulegt í tilefni af jólabréfinu sem vinum og ættingjum var sent. En hingað til hefur þessi bloggsíða verið tileinkuð náminu mínu og því sem ég hef verið að gera þar og leiðbeiningar til áhugasamra nemenda minna í 10. bekk - en þau eru frábærust af öllum - þeim sem vilja fylgjast með tækninni og því sem ég er að læra í Kennó en þau fá ekki tækifæri til þess í skólanum. En annars höfum við fjölskyldan haft það gott eftir að fríið byrjaði, einkunnir frá Friðriki komnar í hús og hann skoraði hátt, 10 í bókfærslu og 9 í exelkúrs, bara góður karlinn. Svo fékk Freydís Halla tónlistareinkunnirnar sínar og mikla hvatningu frá fiðlukennaranum, Guðmundi Pálssyni, skoraði hátt, rúmlega 9 og var afar kát. Freyja bíður enn eftir sínum tónlistareinkunum og er frekar súr út í póstinn fyrir að skila ekki sínu einkunnabréfi fyrir jól. Við höfum verið í jólaboðum og slíku, vorum einmitt að koma úr einu slíku. En í boðinu ...

Jæja góðir hálsar, þá er komið að jólafríi frá náminu. Búinn með öll verkefni, bara eftir að senda eitt í pósti. síðasta verkefnið sem ég vann í þessari lotu var jólasveinaverkefni í power point, gagnvirkt með tali og músik, mjög skemmtilegt að vinna, hefði getað gert miklu meira og víðfemara en það er líklega minn akkilesarhæll að hugsa of stórt og geta ekki afmarkað mig nóg, en bæði lokaverkefnin mín nú í haust voru miklu stærri að umfangi en beðið var um. Þetta er búin að vera ansi strembin önn, 10 einingar að baki, auk rúmlega 100% vinnu og svo allt hitt, hef varla mátt vera að því að lesa blöðin hvað þá meir, enda sennilega ekki misst af miklu því manni eru fæðar fréttirnar munnlega ef eitthvað merkilegt gerist. En svo er það skemmtilega framundan BETT- sýningin í London og Margmiðlun til náms og kennslu, kúrs sem allir hafa mælt með og fundist skemmtilegur. Bara skemmtilegt og spennandi framundan........................... Meira seinna, gleðilega hátíð öll sömul

Það kom vel á vondan að kennarinn minn skildi senda okkur nemunum link á fyrirlestur um power point sýningargerð, þegar ég var að verða svo ánægð með lokaverkefnið mitt í kúrsinum, sem er power point verkefni um jólasveinana okkar og sá svo að ég hafði brotið næstum því allar reglurnar nema að ég valdi ekki bakgrunn sem fylgdi og síðan samspil texta og litar, annað gerð ég líklega vitlaust, úff þarf að byrja upp á nýtt !!! Bæði að hugsa verkefnið og endurvinna það síðan, það borgar sig sem sagt ekki að vera snemma í því að vinna verkefnið !!!!!!!!!!!!!!! Læt þetta fylgja með svo þið getið kíkt á þetta:

Ég er líka í kúsinum upplýsingatækni með fötluðu fólki. Þetta er mjög skemmtilegur kúrs þar sem að maður er að kynna sér ýmis hjálpartæki sem fatlaðir geta notað við tölvunotkun, sem og hugbúnað sem hentar misjöfnum þörfum fólks. Síðan eigum við að velja okkur eitt verkfæri og búa til kennsluefni með því, ég er þessa dagana að velta því fyrir mér hvað ég á að taka og hvernig ég á að vinna það, í dag- getur verið breytt á morgun! - er ég að hugsa um að gera kennsluefni í gagnvirku power point-i. Mér finnst það svolítið spennandi kostur, en kannski verð ég búin að skipta um skoðun eftir staðbundnulotuna í næstu viku, bara spennandi. En við höfum kynnst í haust nokkrum forritum eins og clicker , numicon , boardmaker , lesheimur og fleiri. Auk þess hef ég skoðað ógrynni af vefsíðum með mörgum gagnlegu námsefni t.d. teikniforritið Sketchup , stjörnuskoðun , skemmtilegt forrit fyrir yngstu nemendurna Sebran en það er á íslensku, dönskvefsíða með mörgu skemmtilegu, ensk síða með fullt af ...

Nú þegar fer að líða að lokum þessa námskeiðs er við hæfi að líta yfir farinn veg. Í haust þegar ég byrjaði í kúsinum var ég ekki með neinar fastmótaðar né úthugsaðar skoðanir á því hvað myndi fara fram á námskeiðinu. En ég einsetti mér að skrifa dagbækurnar mína jafnóðum og ég gerði hugleiðingarnar á webct, það kom bara vel út en stundum þurfti ég þó að melta efnið í nokkra daga og gera svo dagbókina. Skemmtileg aðferð til að fá mann til að hugsa um efnið. Pælingin í gegnum MediaLit Kit voru spennandi að því leyti að þarna fékk maður í hendurnar tæki sem virtist gagnlegt að nota í umræðum við nemendur um hvað er í gangi í því efni sem boðið er upp á í fjölmiðlum. Ég velti fyrir mér ,með nemendahópinn minn 10.bekk, hvort þetta myndi virka og þá hvernig. Um miðjan nóvember gafst svo tækifæri sem ég nýtti og bjó til spurningar til nemenda út frá þættinum Tekinn og lét þau svara. Miðað við að þetta var í fyrsta skipti sem þau gerðu svona hjá mér gekk þetta bara vel. Þau fussuðu og sveiuðu...

Eftir að hafa legið í eigin framlagi og reynt að koma því skiljanlega á framfæri, lenti ég í vandræðum þegar ég þurfti að þýða propulsion theory og niðurstaðan varð framdrifskenning en mér finnst framrásarkenning ná betur yfir meininguna í kaflanum og legg til að það verði notað frekar eins og gert er í síðasta innleggi. Þegar ég ákvað að nota framdirfs-orðið fannst mér meiningin vera að drífa eitthvað áfram en framrás er þýtt í orðabók Menningarsjóðs framsókn eða að ryðjast fram. Það á betur við það sem talað er um í kaflanum. En ég hef velt þessum með sköpunina fyrir mér og spurninguna um að vera skapandi. Ef maður ákveður að vera sammála flokkuninni um sköpun það er að segja að hún sé: ákvörðunin um að vera skapandi ákvörðunin hvernig maður virkjar sköpunargáfuna hagnýtinguna af þessum ákvörðunum þá er að mínu mati allt sem maðurinn tekur sér fyrir hendur og setur fram, skapar/býr til t.d. prjónar, málar, skrifar, yrkir, myndar og svo framvegis. Það er einhverskonar sköpun og miðað ...

Ég tók fyrir Kafli 3 bls. 91-98 sem fjallar um The development of creativity as a decision – making progress eftir Robert J. Sternberg. Þetta var mitt innlegg í umræðuna: Þróun sköpunargáfu sem ákvörðun – búum til framför. Hvað er sköpunargáfa og hverig þróast hún? Í kaflanum er einföld miðju hugmynd sem leiðir að því að sköpunargáfa er ákvörðun. Þessum kafla er skipt í þrjá hluta: ákvörðunin um að vera skapandi, ákvörðunin hvernig maður virkjar sköpunargáfuna og hagnýtinguna af þessum ákvörðunum. Í fyrsta hlutanum á þessum kafla, skoða ég (höfundurinn-innsk AS) stutt eina tegund af nálgun, sem hefur verið merkt þessari ákvörðun, nánar tiltekið, samrennsli nálgunarinnar. Efti lýsingu annara kosta, þá lýsti ég mínum eigin möguleikum í smáatriðum á þessari nálgun. Mín hugmynd, kallaðist fjárfestingarkenning (investment theory) sem varðar ákvörðina um það að vera skapandi. ( to be creative) Það er byggt á þeirri hugmynd að skapandi fólk ákveður að „kaupa” lágt og selja „hátt” í heimi hug...

Þegar ég les svona hugmyndir eins og kaflinn býður upp á í dag en hann fjallaði um svissneska málfræðinginn Ferdinand de Saussure, sem var fæddur í Genf árið 1857, starfaði að mestu leyti í París, en hann lést árið 1913.Hann er þekktur sem „faðir nútíma málfræði” En hann sagði: „Þrátt fyrir mikilvægi starfs míns sem málfræðings, liggur mikilvægi mitt ekki síður í skoðunum mínum á framsetningu tungumálsins, og með hvaða hætti kenning mín um tungumál skóp/formaði hina táknfræðilegu nálgun á vandamáli framsetningar í hinum mikla margbreytileika menningarsvæðanna.” Ég fer ósjálfrátt að velta fyrir mér bakgrunni og tímann sem viðkomandi var upp á. Hvað varð til þess að hann setti fram þessar pælingar sínar. En ég velti fyrir mér líka, á þetta við um öll samfélög? Er kerfi tungumálsins reglur málfræðikerfisins hjá öllum? Ef við reynum að hugsa þetta svolítið vítt, þ.e. samskipti manna hvernig fara þau fram? Hvernig fara fram samskipti barna sem hittast og eru með ólíkt tungumál, ólíkan bakgr...

Nú erum við komin í annan gír í umræðunni, meira kannski heimspekilegan byggðan á vísindalegum grunni. Mér datt í hug, þegar ég las að tengsl tákns við merkingarmiðið (það sem það táknar/hlutinn) eru engin nema í gegnum annars vegar sameiginlegan þekkingarheim og hins vegar sameiginlegt táknkerfi, þegar ég fór til Asíu einu sinni hve háður maður er tungu- og myndmáli. Í Japan er allt annað kerfi, þar eru tákn sem mynda heilar setningar, tákn sem eru „stafir” í þeirra augum. Þar er nauðsynlegt að geta lesið í „myndir”/tákn. En þar sem merkingin er bundin í kóða (táknrófi) sem tengir saman hugtakakerfi okkar og málkerfi þannig að t.d. ákveðin hljóðaröð vísar til ákveðins hlutar eða fyrirbæris. Ef við ætlum að nota annað málkerfi þá segir kóðinn okkur að nota aðra hljóðaröð um sama hlutinn. En eins og í Japan er kóðinn ekki bókstafir heldur „myndir”/tákn sem þeir raða saman í samhengi. Menningarheimar hafa því ekki bara mismunandi myndir/tákn heldur er líka hvernig uppsetning/framsetningi...

Eftir lesturinn þessa vikna (15.10.2006) á ég sem sagt ekki að komast undan því að nota mismunandi miðla í kennslu! Þetta eru frábærar ástæður og það gæti verið svo gaman að gera þetta allt, bara ef maður fengi nú tæki og tól til að vinna þetta allt saman. En það er nú vandamálið í minni vinnu. Nóg um það, þess vegna er ég hér til að vita hvað ég gæti gert, jafnvel á einfaldan og ódýran hátt. (Kennarar alltaf í þessu hlutverki! Gera allt úr engu!!!) Flytja heiminn inn í skólastofu með stafrænu námsefni er afar spennandi þáttur, eftir að hafa kynnst mörgum forritum og fundið mikið af kennsluefni á Netinu, margt af því er með svo góðum myndum og jafnvel texta. En það sem bæði mínir yfirmenn sem og sveitarstjórnarmenn hér í sveit hafa ekki áttað sig á hvað þetta allt getur verið skemmtilegt og notadrjúgt fyrir nemendur. Nemendur sem þyrftu að kunna vel á tæknina og geta nýtt sér hana svo þeir geti búið í sinni heimabyggð (t.d. úti á landi) annað hvort áfram eða flutt aftur eftir nám, þau...

Þrátt fyrir öll skrif og allar pælingar er "skólinn" í eðli sínu íhaldsöm stofnun og raunveruleikinn er þessi sem sést á myndinni á morgunn, kenna stærðfræði! En ef maður trúi því að dropinn holar steininn, hvenær skildi þá verða hlustað á mann ! Ég tali nú ekki um farið eftir því sem maður hefur til málanna að leggja. Hvað sem því líður er studian skemmtileg.............................